tag:blogger.com,1999:blog-31542686050169359962012-02-13T07:13:19.384+03:00വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.comBlogger751100tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-40121398438703639082012-02-01T08:00:00.001+03:002012-02-01T08:00:04.202+03:00

നാലഞ്ചു കിലോമീറ്റർ നടന്നെത്തിയതിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിലും ഇരിക്കാനുള്ള സമയമുണ്ടായില്ല സോമന്. ഇംഗ്ലീഷിന്റെ കോമ്പോസിഷൻ ബുക്കുമെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഓടി. സ്കൂളിനു പുറത്തു കടന്ന് വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് മതിലിനു പുറത്തു കാണുന്ന ഓടു മേഞ്ഞ വിട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയത് “ലീലേച്ചിയേയ്...” എന്നു വിളിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു. നേരം വൈകിയതുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പരിഭ്രമം ആ വിളിയിലുണ്ടായിരുന്നു. അതു മനസ്സിലാക്കിയെട്ടെന്നോണം

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-13229128750369217862012-01-15T08:00:00.002+03:002012-01-19T00:30:37.051+03:00

നേരം വൈകിയതിനാൽ കുറച്ച് വേഗത്തി്ൽ ഓടുകയായിരുന്നില്ലങ്കിലും നടത്തമത്സരത്തിലെ നടത്തം പോലെയായിരുന്നു എന്റെ പോക്ക്. ഒൻപത് മണിക്ക് കാർഡ് പഞ്ച് ചെയ്തിട്ട് വേണം അകത്ത് കയറാൻ. നേരം വൈകി എഴുന്നേറ്റതുകൊണ്ട് മുഖം മാത്രം കഴുകി വസ്ത്രം മാറ്റി ഓടുകയായിരുന്നു. റോഡിൽ നിന്നും ഇടത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് ഒരു ഇടവഴിയിലേക്ക് കയറി. സാധാരണ ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിലെ പതിവ് രീതിയായിരുന്നു അത്. അതിലെ പോയാൽ പകുതി വഴി ലാഭം.

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-80058274761521852892012-01-01T08:00:00.002+03:002012-01-01T08:00:07.028+03:00

“സമാധാനത്തിന്റേയും ഐശ്വര്യത്തിന്റേയും ഒരു പുതുവർഷം എല്ലാ വായനക്കാർക്കും നേരുന്നു.”തിരക്കഥ ക്ലൈമാക്സിലേക്ക്....സീൻ 2.Exterior.പകൽ.സമയം: കാലത്ത് പത്തേപത്ത്.സ്ഥലം: പണി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ആറുനില കെട്ടിടത്തിന്റെ മുൻ‌വശം.അവിടെ അടുത്തടുത്തായി മറ്റു പല കെട്ടിടങ്ങളുടേയും പണികൾ നടക്കുന്നുണ്ട്.ആശാ‍നും കൂട്ടരും കൂടി ഒരു ആറു നില കെട്ടിടത്തിന്റെ പണികൾക്കിടയിലാണ് നാം കാണുന്നത്...മുറ്റത്ത് അവിടവിടെയായി

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-27457223339433616452011-12-15T08:00:00.003+03:002011-12-16T19:38:26.044+03:00

തിരക്കഥ എഴുതാനുള്ള ഒരു ശ്രമം.ആദ്യമായി ‘ചന്തു അണ്ണനെ’ നമിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങട്ടെ. ചന്തു അണ്ണനെ നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലൊ. നമ്മളെ ‘തിരക്കഥ’ എഴുതാൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന ‘ചന്തു നായർ’ എന്ന ചന്തു അണ്ണൻ. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു തന്ന തിരക്കഥാ രചനയിൽ ആവേശം മൂത്ത് ഞാനുമൊരു സാഹസത്തിനു മുതിരുകയാണ്. കഥ ആദ്യം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞപ്പൊഴാണ് ഇടതു വശവും വലതു വശവുമൊക്കെ എഴുതണമല്ലോന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്. അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത്. പക്ഷെ,

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-40038112091996140252011-12-01T08:00:00.002+03:002011-12-01T08:00:03.753+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും.... ഉടനെ തന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചു. “പുതിയ വിസ തരുമെങ്കിൽ എന്റെ നാട്ടിൽ നിന്നും ആളെ കണ്ടെത്താം..”“ അതു പറ്റില്ല. നീ പോയാലല്ലെ പകരം പുതിയ വിസ കിട്ടൂ... പിന്നെങ്ങനെ നീ പരിശീലിപ്പിക്കും..?” വിസയുമില്ല, ആ‍ളേയും കണ്ടെത്തി പരിശീലിപ്പിക്കണം...!? നിയമിക്കാതെ ആരെങ്കിലും പരിശീലനത്തിനു വരുമോ...? ഓ.. ഇതു വല്ലാത്ത പാമ്പായല്ലൊ ദൈവമേ..!!തുടരുന്നു.....പിറ്റെ ദിവസം മുതൽ കൂട്ടുകാരോടും അടുത്തുള്ള മലയാളി

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-72957457875821236882011-11-15T08:00:00.001+03:002011-11-15T08:00:08.173+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും....ഹൈവേയിൽ നിന്നും തന്റെ പോക്കറ്റ് റോഡിലേക്ക് കയറുന്നതിനു തൊട്ടു മുൻപ് ഒരു പോലീസ്സ് വണ്ടി ഒരു കാർ തടഞ്ഞു നിറുത്തി പരിശോധിക്കുന്നത് അകലെ വച്ചു തന്നെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടതും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ചവിട്ടി നിറുത്തി.വശം തിരിഞ്ഞു പോകാൻ വഴികളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു...പിന്നോട്ടു പോയാൽ അവർ ശ്രദ്ധിക്കും...മുന്നോട്ടു തന്നെ പോകാതെ ഒരു നിവൃത്തിയുമില്ലായിരുന്നു...ഇതിനകം തന്റെ വണ്ടി അവർ കണ്ടു കാണും...അവർ കൈ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-19146098017717955452011-11-01T08:00:00.003+03:002011-11-11T23:36:12.905+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും....നമ്മുടെ ചില നല്ല സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർ പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയാലും, നമ്മൾക്ക് തന്നെ പാരയായി മാറുന്നത് പലപ്പോഴും അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളവരല്ലെ മിക്കവരും. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രവാസികൾ....!അനിവാര്യമായത് സംഭവിക്കുന്നതിനു മുൻപ് പല മുന്നറിയിപ്പുകളും നമ്മൾക്ക് കിട്ടും.നാമത് സ്വാഭാവികതയോടെ തന്നെ അവഗണിക്കും.പിന്നെ, എത്ര ശ്രദ്ധിച്ചാലും ‘വരാനുള്ളത് വഴിയിൽ തങ്ങില്ലല്ലൊ....!!!?’തൂടരുന്നു....വർ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-51994404777760554552011-10-15T08:00:00.003+03:002011-10-21T15:44:43.667+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും.....എനിക്കാ വാർത്ത സഹിക്കാനായില്ല. ഈ ഗൾഫ് ജീവിതത്തിൽ ഞാനെന്തെങ്കിലും നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത് ‘ബോസ്സ് ’ കാരണമാണ്. ബോസ്സ് വെറുതെ തന്നതൊന്നുമല്ല. ഞാൻ എല്ലു മുറിയെ പണിയെടുത്തിട്ടു തന്നെ. പക്ഷേ, ബോസ്സ്, എന്റെ മാനേജരായി വന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഞാനിങ്ങനെയൊന്നും ആവുമായിരുന്നില്ല.വാർത്ത കേട്ടതും വിശ്വസിക്കാനാകാതെ ഞാൻ ബോസ്സിന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് ഓടി....?!തുടരുന്നു...ബോസ്സ് പേപ്പറുകൾ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-12786752166068220272011-10-01T08:00:00.000+03:002011-10-01T08:00:07.655+03:00

കഴിഞ്ഞതിലെ ചെറിയൊരു ഓർമ്മ പുതുക്കൽ....[ഞങ്ങൾ ഓടിച്ചെല്ലുമ്പോൾ കല്ലെടുത്ത വിടവിൽ കൂടി കൈ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു തരുന്നു...!!? അതു കണ്ടതും ഞങ്ങളും സ്തബ്ദ്ധരായിപ്പോയി...!! കാർന്നോന്മാർ ഭാവി തലമുറക്കായി കരുതി വച്ചിരുന്ന നിധി...!!! സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ വിലയുള്ള നിധി..!!! ]തുടരുന്നു....അതെ, ‘മണലായിരുന്നു അതിനകത്ത് ’...!എത്ര വില കൊടുത്താൽ പോലും കിട്ടാനില്ലാത്ത നല്ല ആറ്റുമണൽ...!!ആ സാധനം എങ്ങും കിട്ടാനില്ല. പുഴയുടെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-89875126525459730232011-09-15T08:00:00.001+03:002011-09-15T08:00:03.319+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും.... ............പരിചയക്കാരായ കൂട്ടുകാർ മുന്നറിയിപ്പു തന്നിരുന്നു. അതു മറ്റാവശ്യങ്ങൾക്ക് ചിലവാക്കിയാൽ ഒരു മാസം കൊണ്ട് ഓടിപ്പിടഞ്ഞുണ്ടാക്കേണ്ട മറ്റു സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാനാവില്ല. ലോണും പാസ്സാവില്ല...! നാട്ടിലെത്തിയതും ആദ്യത്തെ കൈക്കൂലിക്കായി കോൺ‌ട്രാക്ടർ കൈ നീട്ടി...?!!തുടർന്നു വായിക്കുക....കോണ്ട്രാക്ടറുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ കണ്ണു മിഴിച്ചു. വളരെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-43440525431980244152011-09-01T08:00:00.001+03:002011-09-01T08:00:01.930+03:00

ദിവസങ്ങൾ കഴിയവെ ഒരു വീടിന്റെ പ്ലാൻ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതെങ്ങനെയെന്ന ചിന്ത കലശലായി. പോരുന്നതിനു മുൻപ് കൊള്ളാവുന്നൊരു കോൺ‌ട്രാക്ടറെ കണ്ടെത്താനും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ അടുത്ത് പലരും വീടുകൾ പുതിയതായി നിർമ്മിക്കുകയും പഴയത് പുക്കിപ്പണിയുകയും മറ്റും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ഒരു കോൺ‌ട്രാക്ടറെക്കുറിച്ച് എല്ലാവരും നല്ല അഭിപ്രായം പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാളെത്തന്നെ ഞങ്ങളുടെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-72118634377208687732011-08-15T08:00:00.001+03:002011-08-15T08:00:10.579+03:00

എല്ലാ ഭാരതീയർക്കും ‘സ്വാതന്ത്ര്യദിനാശംസകൾ’ ബഹ്‌റീനിൽ എത്തിയതും ആദ്യം കയറിയത് എന്റെ പഴയ ഫ്ലാറ്റിലാണ്. കാരണം അവിടെ കാർന്നോരെ കണ്ടിട്ട് വേണമായിരുന്നു എന്റെ ഫ്ലാറ്റിലോട്ട് പോകാൻ. കാർന്നോരെ നിങ്ങൾക്ക് ഓർമ്മയിലുണ്ടാകും. നമ്മുടെ വർഗ്ഗീസേട്ടൻ..! നാട്ടിൽ നിന്നും വരുന്നവർ ‘ഡ്യുട്ടി ഫ്രീ’ യിൽ നിന്നും വർഗ്ഗീസേട്ടനുള്ള കാണിക്ക വാങ്ങിയിട്ടേ വരികയുള്ളു. അതും കാണിക്കയിട്ട്, അല്ലറ ചില്ലറ വറപൊരി സാധനങ്ങൾ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-76254947295774864062011-08-01T08:00:00.002+03:002011-08-01T08:00:11.667+03:00

പിറ്റെ ദിവസം കാലത്ത് രാജേട്ടനോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ പുള്ളിക്കാരനും എന്നോടൊപ്പം ഇറങ്ങി. ബസ് സ്റ്റാന്റ് വരെ എന്നൊടൊപ്പം വന്ന് എന്നെ ബസ്സിൽ കയറ്റി ഇരുത്തി. ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞിട്ടും പോകാതെ പിന്നെയും 'തന്റെ വണ്ടി വിട്ടിട്ടേ’ പോകുന്നുള്ളുവെന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റടുത്ത് കുത്തിയിരുന്നു.അരമണിക്കൂറെങ്കിലും കഴിഞ്ഞിട്ടെ വണ്ടി വിട്ടുള്ളു. അതുവരേക്കും ബഹറീനിലെ കാര്യങ്ങളായിരുന്നു സംസാരിച്ചിരുന്നത്.

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-78917852022898515422011-07-15T08:00:00.001+03:002011-07-15T08:00:12.767+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും.... ഞാനൊന്നു മുരടനക്കിയതും പെട്ടെന്നയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. തല നരച്ച്, കുഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളും എല്ലുന്തിയ ശരീരവുമായി ഒരു പാവം മനുഷ്യൻ...! രാജേട്ടൻ...!! ആ രൂപം കണ്ടതും ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ വാപൊളിച്ച് നിന്നു പോയി...! പഴയ രാജേട്ടന്റെ ഒരു പ്രേതം മാത്രമായിരുന്നു അത്....!!തുടരുന്നു.രാജേട്ടന്റെ ഈ രൂപം..!!?ഇത്രക്കു മാറ്റം വരാൻ എന്താ നടന്നത്...?രാജേട്ടന്റെ ആ രൂപം കണ്ട് അന്തം വിട്ട് നിൽ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-32427505288515794282011-07-01T08:00:00.001+03:002011-07-01T08:00:01.313+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും....നാട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ പണ്ടു കൂടെ താമസിച്ചിരുന്ന രാജേട്ടനേയും പോയി കാണണമെന്ന് തീർച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ജോലി ഉപേക്ഷിച്ച് സുഖമില്ലാത്ത അമ്മയെ നോക്കാൻ നാട്ടിൽ പോയ രജേട്ടനെ ഒന്നു രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഫോൺ വഴി സംസാരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും പിന്നീട് ഫോൺ നിലവിലില്ലെന്നായിരുന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത്... എന്തു പറ്റിയിരിക്കും..?! തുടരുന്നു.... നീണ്ട ആറു വർഷത്തിനു ശേഷമാണ് ഒരു നവംബർ അവസാനം

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-22576371373368982302011-06-15T08:00:00.004+03:002011-06-15T08:00:04.845+03:00

കഴിഞ്ഞതില്‍് നിന്നും...‘വേണ്ടതു വേണ്ടപ്പോൾ ചെയ്യണമെന്നു പറയുന്നതു പോലെ തന്നെയാണ്, വേണ്ടത് വേണ്ടപ്പോൾ തോന്നണമെന്നതും...’തുടരുന്നു...നല്ലപാതിയാണ് അങ്ങനെ ഒരു നിർദ്ദേശം വച്ചത്.“ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു പോയാലൊ... കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും നാട് തന്നെയാ നല്ലത്. ഇവിടെ ഒന്നോടിക്കളിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല....”“പറഞ്ഞത് നല്ല തീരുമാനമാ... പക്ഷെ, അതുകൊണ്ട് സാമ്പത്തിക ലാഭമൊന്നുമില്ല. പിന്നെ ഇവിടത്തെ ഒരു മാസത്തെ സ്ക്കൂൾ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-23006275944312350702011-06-01T08:00:00.002+03:002011-06-01T08:00:10.657+03:00

കഴിഞ്ഞതില്‍ നിന്നും....“ആശുപത്രിയിൽ നിന്നാ... വരുമ്പൊഴേ കുറച്ചു കഞ്ഞി കൊണ്ടു വരണം...! പിന്നെ ആവശ്യത്തിനുള്ള ബ്ലഡ്ഡും കരുതണം...!!!” മലയാളി നഴ്സ് ആയിരുന്നു. കേട്ടതും ഞെട്ടിത്തെറിച്ചു നിന്നു പോയി...!!! ‘ബ്ലഡ്ഡൊ..!!!?’ തുടരുന്നു...ചിക്കുവിനേയും കൂട്ടി മുറിയിലേക്കു പോകുന്ന വഴി എന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരുടെ മുറിയിൽ കയറി. കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്ത് ബ്ലഡ്ഡിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു. വർഗ്ഗീസേട്ടൻ പറഞ്ഞു. “ നീ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-12688991082770049572011-05-15T08:00:00.004+03:002011-05-15T08:00:02.775+03:00

ലാബിന്റെ മുന്നിൽ റിസൽറ്റും കാത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഞങ്ങളവരെ ശ്രദ്ധിച്ചത്....ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത കസേരയിലിരിക്കുന്ന അവർ, മുന്നിൽ ഓടിക്കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുട്ടികളെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിശാലമായ ഹാളിൽ ഓടിക്കളിക്കാൻ ഇഷ്ടം പോലെ സ്ഥലമുണ്ട്. ആകെ ഒരു പ്രശ്നമുള്ളത് കുട്ടികളുണ്ടാക്കുന്ന ശബ്ദമാണ്. ശബ്ദം ഉയർന്നു വരുമ്പോൾ അമ്മയുടെ വക ഒരു ശാസന വരും. പിന്നെ അവർ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നിശ്ശബ്ദരാകും.

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-38341144800542591202011-05-01T08:00:00.018+03:002011-05-01T08:00:02.303+03:00

ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ വിവരങ്ങളറിയാനായി രാജേട്ടൻ പുറത്ത് കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളൊരുമിച്ച് ഊണു കഴിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് രാജേട്ടൻ പറഞ്ഞത്.“ഞാൻ നാട്ടിലേക്കു പോകാണ്... മിക്കവാറും ഈയാഴ്ച തന്നെ...!?”“അതെന്തു പറ്റി.. ലീവ് കഴിഞ്ഞ് വന്നിട്ട് ഒരു കൊല്ലമായില്ലല്ലൊ....?”“അമ്മക്ക് സുഖമില്ല. ആശുപത്രിയിലാണ്...”“എന്താ അസുഖം...?”“വയസ്സായില്ലെ. ഞാൻ ചെല്ലാതെ ശരിയാകില്ല. ലീവു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-53649537162854367912011-04-15T08:00:00.001+03:002011-04-15T08:00:07.842+03:00

"എല്ലാവർക്കും സന്തോഷത്തിന്റേയും സമാധാനത്തിന്റേയുംഒരു വിഷുപ്പുലരി നേരുന്നു.”കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും..... 'അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഒരു പുതിയ അഥിതിയുടെ രംഗപ്രവേശനത്തിന്റെ മണം കിട്ടിയത്...!! 'തുടരുന്നു...കൂനിന്മേൽ കുരുവെന്ന പോലെ, അതൊരു പേടിപ്പിക്കുന്ന വാർത്ത തന്നെ ആയിരുന്നു...!ഈ ഇടുത്താൽ പൊങ്ങാത്ത കടങ്ങൾക്കിടക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ചിലവുകൂടി വന്നാൽ...!?‘ദൈവമേ.. ചതിക്കല്ലെ...!’ അതൊന്നു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-39605599321412584792011-04-01T08:00:00.001+03:002011-04-01T08:00:06.141+03:00

തുടരുന്നു.....സ്കൂൾ പൂട്ടിയതോടെ അമ്മയും മോനും ഒറ്റക്ക് കേറിപ്പോന്നു. എനിക്ക് കുറച്ച് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യമായിട്ടല്ലെ ഒരു വിമാനയാത്ര. ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ കയറാൻ കൊതി പൂണ്ടുനടക്കുന്ന ചിക്കുവിന് വിമാനയാത്ര ഒരു അത്ഭുതയാത്രയായിരുന്നു.ആകെ ഒരു പേടിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു ചിക്കുവിന്. അഛന്റടുത്തെത്തുമ്പോൾ അവരു വിമാനം നിറുത്തിത്തരുമോയെന്ന്. വിമാനകത്തിരിക്കുമ്പോഴും അതു തന്നെയായിരുന്നു അമ്മയോട് ചോദിച്ചതും.“

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-3316065608378831922011-03-15T08:00:00.002+03:002011-03-15T08:00:00.475+03:00

കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ നിന്നും......ഞാൻ കണ്ണുമിഴിച്ച് നടന്നു പോകുന്ന ബോസ്സിനെ നോക്കി നിന്നു....!തൊഴുകയ്യോടെ....!ആശ്ചര്യത്തൊടെ...!!വിശ്വസിക്കാനാവാതെ......!!!കണ്ണുകൾ എന്തേ നീരണിയുന്നു....?“ദൈവമേ... ശാന്തിക്കാരന്റെ പ്രവചനം സത്യമാകുകയാണൊ....തുടരുന്നു....ഫ്ലാറ്റ് എടുത്തിട്ട് വീട്ടിലറിയിച്ചാൽ മതിയല്ലൊ. ആരോടും അത് പറയാൻ പോയില്ല. അറിഞ്ഞാൽ, ചിലവു ചെയ്യാൻ ഒരു കാരണം കാത്തിരിക്കുന്ന വർഗ്ഗീസേട്ടൻ അപ്പൊഴേ ബഹളം

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-80842189662222228142011-03-01T08:00:00.001+03:002011-03-01T08:00:01.646+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ....വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പതിനേഴാം ദിവസം താൽക്കാലികമായെങ്കിലും തന്റെ ‘നല്ലപാതി’യേയും മറ്റു ബന്ധുക്കളേയും ഉപേക്ഷിച്ച് മണലാരണ്യത്തിലെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ‘സ്വപ്നഭുമിയിലേക്ക്‘ ഏതൊക്കെയോ ലോകം വെട്ടിപ്പിടിക്കാനായി ശേഖരേട്ടൻ പറന്നു....തുടരുന്നു....കഥ പറഞ്ഞു തീർന്നതും വർഗ്ഗീസേട്ടൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റിട്ട് പറഞ്ഞു.“എടാ ഞാനിപ്പൊ വരാട്ടോടാ...” മൂപ്പിലാൻ ധൃതിയിൽ അകത്തേക്കു പോയി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും അകത്തു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-22143715320021097072011-02-15T08:00:00.002+03:002011-02-15T08:00:06.520+03:00

കഴിഞ്ഞതിൽ..[“ഇന്നലെ പറഞ്ഞതു തന്നെ....! ഞാനും ചേട്ടനുമല്ലാതെ ഒരാളും അറിയരുത്...!! ഇവിടെ അടുത്തെങ്ങും കൊടുക്കണ്ട....!! പണയം വച്ചാൽ ആവശ്യത്തിനുള്ള കാശ് കിട്ടില്ല. വിൽക്കാ നല്ലത്....!!”നല്ലപാതി എല്ലാം തിരുമാനിച്ചിരുന്നു....!ശേഖരേട്ടൻ പെങ്കൊച്ചിന്റെ മുഖത്തെക്കു തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.....ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ കഴിയാതെ....!!നല്ലപാതിയെ നിഷേധിക്കാനും കഴിയാതെ...!!എന്തു ചെയ്യണം...? ]തുടരുന്നു....

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-10992356146831539902011-02-01T08:08:00.004+03:002011-02-01T08:08:00.416+03:00

[ശേഖരേട്ടൻ സ്ത്രീധനം വാങ്ങാതെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തെയ്യാറായ പെണ്ണ് , ‘ഈ വിവാഹത്തിനു സമ്മതമല്ലെന്നു’ പറയുന്നിടത്തു നിന്നും...... ]തുടരുന്നു....അന്നു തന്നെ ബന്ധു വിവരമറിയാനായി പുറപ്പെട്ടു. ശേഖരേട്ടൻ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം പറഞ്ഞയച്ചിരുന്നു.“എന്റേയൊ, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റേയൊ എന്തെങ്കിലും സ്വഭാവദൂഷ്യമോ മറ്റൊ പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവർ ഒഴിവാകുന്നതെങ്കിൽ ഇങ്ങു പോരെ. അതു നിഷേധിക്കാനൊന്നും

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-53552890669450230762011-01-15T06:00:00.001+03:002011-01-25T14:41:54.476+03:00

തുടരുന്നു....എയർപ്പോർട്ടിനു പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ആ പെട്ടിയുടെ ഉടമസ്ഥനും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു പറയുന്നതിനേക്കാൾ, അയാളെ ഞാൻ പിടിവിടാതെ ‘സ്നേഹിച്ചു’ കൂടെ നിറുത്തിയെന്നു പറയുന്നതാവും ഭംഗി. പുറത്തിറങ്ങി അയാൾ ആ പെട്ടിയുമായി പോയതിനു ശേഷമാണ് ഞാൻ അവിടം വിട്ടത്. ‘ചൂടുവെള്ളത്തിൽ വീണ പൂച്ച പച്ചവെള്ളം കണ്ടാലും അറക്കും’ എന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു എന്റേത്. ആ പെട്ടി എന്റെ ബോഡിങ്പാസ്സിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നിടത്തോളം

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-52026235364239793642011-01-01T06:00:00.000+03:002011-01-01T06:00:25.898+03:00

എല്ലാവർക്കും എന്റെ “പുതുവത്സരാശംസകൾ.....”തുടരുന്നു....വിമാനം പോകേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും വിടാതായപ്പോൾ യാത്രക്കാർ അക്ഷമരായിത്തുടങ്ങി. അതുവരെ മൂന്നാല് അംഗരക്ഷകരുമായുള്ള എന്റെ പ്രകടനം കണ്ട് കൊണ്ടിരുന്ന പലരും‘എന്താ.. എന്താ..’ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവരോടെല്ലാം ഞാൻ മറുപടിയും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.പക്ഷെ, എന്റെ കൂടെ ആ പെട്ടി തന്ന ആളെ അവരിലാരും കണ്ടവരില്ല.എന്റെ പേരിലെഴുതിയ ആ പെട്ടി ഞാനും

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-23131886215564741032010-12-15T06:00:00.002+03:002010-12-15T06:00:00.436+03:00

തുടരുന്നു...കൊളംബോയിൽ വിമാനമിറങ്ങുമ്പോൾ ഇനി ഏഴെട്ടു മണിക്കൂറെങ്കിലും ഇവിടെ കുത്തിയിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ചിന്തിച്ചത്. ഇവിടന്ന് വൈകുന്നേരമാണ് ബഹ്റീനിലേക്കുള്ള വിമാനം. അതു വരേക്കും ഇരുന്നും കിടന്നും നടന്നും കഴിച്ചു കൂട്ടണം.മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നു. പിന്നെ അകത്തെ കടകളും മറ്റും നടന്നു കണ്ടു. വിമാനത്തിന്റെ വരവും പോക്കും നോക്കിയിരുന്നു. ബോറടിച്ചപ്പോൾ ഒരു ചായ കുടിക്കാമെന്നു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-90369523687970290262010-12-01T06:00:00.002+03:002010-12-01T06:00:02.318+03:00

തുടരുന്നുഇവിടെ വന്നതിനു ശേഷം ഒരു പ്രാവശ്യം പൊലും നാട്ടിൽ പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയത് അറിഞ്ഞുമില്ല. ഈജിപ്ഷ്യന്റെ ഭരണകാലത്ത് നാട്ടിൽ പോകാൻ പോയിട്ട് ചിലവിനു പോലും കടം വാങ്ങേണ്ട അവസ്ഥയായിരുന്നുവല്ലൊ.ബോസ്സ് വന്നതോടു കൂടിയാണ് നാടിന്റെ കാര്യം മനസ്സിൽ കിടന്ന് തത്തിക്കളിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. എങ്കിലും കടങ്ങൾ കുറച്ചു കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അതൊക്കെ ഒന്നു വീട്ടിത്തീർക്കാതെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-77539440592080397412010-11-15T08:00:00.002+03:002010-11-15T08:00:04.758+03:00

തുടരുന്നു...വാതിലിൽ ശക്തമായ മുട്ടു കേട്ടാണു ദ്വേഷ്യത്തോടെയാണെങ്കിലും കണ്ണു തുറന്നത്.“എന്തോന്നാടാ... ആരാ ....?” ദ്വേഷ്യത്തോടെയാ ചൊദിച്ചത്.“തുറന്നേടാ വാതിൽ...” ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ രാജേട്ടനാണെന്നു തോന്നി.വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റിട്ടിട്ട് വാതിൽ തുറന്നു നോക്കി. അസമയത്ത് വിളിച്ചുണർത്തിയതിലെ ഇഷ്ടക്കേടു പ്രകടമാക്കിക്കൊണ്ടു തന്നെ ചോദിച്ചു.“ എന്താ.... ഇത്ര കാലത്തെ.....” കുറച്ചു ദ്വേഷ്യത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ.

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-60164193863310389722010-11-01T08:00:00.002+03:002010-11-01T08:00:05.643+03:00

തുടരുന്നു.....ഏറെ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അവരുടെ സങ്കടം ഒന്നു കുറഞ്ഞു കിട്ടിയത്...ബന്ധുമിത്രാദികളാരുമില്ലാതെ ഒറ്റക്ക് കഴിയുന്നതിൽ നിന്നുള്ള ഒരു മോചനമായിട്ടെ അനിയന്റെ വരവ് അവർ കണ്ടുള്ളു. സ്വന്തം ഒരു കൂടപ്പിറപ്പ്, ഒന്നു വിളിച്ചാൽ വരാനുള്ള ദൂരത്തിൽ ഉണ്ടെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ്, ഒരു സഹായം ആവശ്യമായി വന്നാൽ സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്തു തരാൻ ഒരാളുണ്ടെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് വലിയ സമാധാനമല്ലെ...?അതുകൊണ്ടാണ് ആ രീതിയിൽ തന്നെ അവനോട്

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-63254244739962409362010-10-15T08:00:00.000+03:002010-10-15T08:00:02.154+03:00

തുടരുന്നു...പിറ്റെ ദിവസം തോമസ്സച്ചായൻ വൈകിയാണു വന്നത്. അതിനാൽ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടില്ല. പിന്നെ മൂന്നു ദിവസത്തോളം രാജേട്ടനു നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി ആയതിനാൽ ഞാൻ ഒറ്റക്ക് പോയി കണ്ടില്ല. അത്, പിന്നെ രാജേട്ടനും കൂടി ഉള്ളപ്പോഴെ അച്ചായന്റടുത്ത് പോകൂന്നു ഞാൻ വാക്കു പറഞ്ഞതു കൊണ്ടാ ഒറ്റക്ക് പോകാതിരുന്നത്..ചേച്ചിയുടെ കഥ എന്തെന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ മനസ്സിലിട്ട് നാലഞ്ചു ദിവസം കടന്നു പോയി.ഒരു ദിവസം ഫോൺ ചെയ്ത് ചോദിച്ചു.“

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-37324841135875458292010-10-01T08:00:00.000+03:002010-10-01T08:00:04.599+03:00

തുടരുന്നു...അതെ..!അവനെ, അതായത് ‘പാര ഈജിപ്ഷ്യനെ’ പിരിച്ചു വിടാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു കൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു ഫാക്സ്...!!!ഞാൻ സാവധാനം താഴേക്കിറങ്ങി.. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ വല്ലാതെ അസ്വസ്തമായിരുന്നു മനസ്സ്.... ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിക്കണമായിരുന്നോ...?അവനെ ഒന്നും ചെയ്യാനായില്ലല്ലൊ എന്നോർത്ത് സങ്കടം തോന്നിയിരുന്നുവെന്നത് ശരിയാണ്.പക്ഷെ, ഇത്രയും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല....!ഞാൻ കാരണം ഒരാളുടെ ജോലി നഷ്ടപ്പെടുകയെന്നു വച്ചാൽ...!

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-22354212185685337712010-09-15T08:00:00.001+03:002010-09-15T08:00:02.910+03:00

തുടരുന്നു...പിറ്റേന്നു കാലത്ത് നല്ല പ്രസന്നതയോടെയാണ് എഴുന്നേറ്റത്.മനസ്സിൽ വലിയ ഭാരങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...ഇന്ന് എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും അവസാനിക്കുകയാണ്...!അവരോട് ഒരു മാപ്പു പറഞ്ഞാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നം വെറുതെ നീട്ടിക്കൊണ്ടു പോയത് ഞാനാണ്. ആവശ്യമില്ലാത്ത എന്റെ ഒരു പിടിവാശി...!!അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാനാണ് അപ്പോൾ തോന്നിയത്. എന്തായാലും കുടുംബത്തെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുകയെന്നാൽ, ഇനിയെന്തു നോക്കാ‍നാണ്. ഇത്തിരി

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-8220413158680346552010-09-01T08:00:00.001+03:002010-09-01T08:00:05.968+03:00

[കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മാസത്തോളം ‘ബൂലോക’വുമായി വിട്ടു നിൽക്കേണ്ടി വന്നു. കാരണം, ഒരു ജീവിതം തന്ന ഈ കൊച്ചു ‘ബഹറീനിൽ’ നിന്നും തൽക്കാലത്തേക്കെങ്കിലും തിരിച്ചു പോകേണ്ടി വന്നു.പക്ഷെ, അതാരുടേയും ‘പാര’ കൊണ്ടായിരുന്നില്ലാട്ടോ... അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടിവന്നു.....?ഇപ്പോൾ ഞാൻ തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നു....ഇനി നിങ്ങളോടോപ്പം ഞാനുമുണ്ടാകും...“എല്ലാവർക്കും എന്റെ ഓണം, റംസാൻ ആശംസകൾ..” ഇനി തുടർന്നു വായിക്കുമല്ലൊ...]

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-72729682954007887192010-07-01T08:00:00.001+03:002010-07-01T08:00:02.135+03:00

തുടരുന്നു.....അന്നു വ്യാഴാഴ്ചയായിരുന്നു.....അന്നും പിറ്റെ ദിവസവും സർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് മുടക്കായിരുന്നു....എന്റെ പാസ്പ്പോർട്ടിൽ ‘എക്സിറ്റ് വിസ‘ അടിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല...വൈകുന്നേരം വരെ കാത്തിരുന്നിട്ടും ഒരു വിളിയും വരാതായപ്പോൾ ഞാൻ കണക്കപ്പിള്ളയെ വിളിച്ചു. അദ്ദേഹമാണ് ഇനി വിസ ശനിയാഴ്ച മാത്രമെ അടിക്കാൻ കഴിയൂ എന്നു പറഞ്ഞത്.എനിക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശയാണു തോന്നിയത്. പോകാൻ തീരുമാനിച്ചാൽ പിന്നെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-72423725743613498532010-06-15T08:00:00.001+03:002010-06-15T08:00:03.212+03:00

തുടരുന്നു.....മുറിയിലെത്തിയതും വസ്ത്രമൊന്നും മാറാതെ തന്നെ കട്ടിലിലേക്കു വീണു. എത്ര നേരം അങ്ങനെ കിടന്നുവെന്നറിയില്ല. ആരൊ മുറി തുറക്കണ ശബ്ദം കേട്ടാണു കണ്ണു തുറന്നത്. രാജേട്ടനായിരുന്നു വന്നത്.“എന്തു പറ്റി..? ഒരിക്കലും ഒഴിവെടുക്കാത്ത ആളെന്താ ഇന്നു നേരത്തെ...?” “ങേ... ഒന്നുമില്ല..... ഒരു തലവേദന” ഞാനൊരു നുണ പറഞ്ഞിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രം മാറി.അടുക്കളയിൽ പോയി ഒരു ചായയുമായി ഹാളിൽ വന്നിരുന്നു. അടുത്തായി

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-14883774007642782052010-06-01T08:00:00.001+03:002010-06-01T08:00:02.917+03:00

കഴിഞ്ഞ ലക്കം പറഞ്ഞു നിറുത്തിയത്.....പാര ഈജിപ്ഷ്യൻ വന്നതിനു ശേഷം ആദ്യം ചെയ്ത പരിഷ്കാരം....എനിക്കു കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന അധിക വേതനത്തിന്റെ കടക്കൽ കത്തിവക്കലായിരുന്നു.ആ മാസം തന്നെ അതു നിറുത്തലാക്കി....!!തുടരുന്നു......ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല....!!ബോസ്സ് മറുത്തൊന്നും പറഞ്ഞുമില്ല....!!ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടൊ, എന്റെ അവകാശമായൊ തന്നതല്ലാത്തതു കൊണ്ട് എനിക്ക് ചോദിക്കാനും കഴിയുമായിരുന്നില്ല....എന്നിട്ടും ഞാൻ ചെയ്തു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-75382175430760511602010-05-18T08:00:00.001+03:002010-05-18T08:00:02.136+03:00

ദിവസങ്ങളങ്ങനെ കൊഴിഞ്ഞു വീണുകൊണ്ടിരിക്കെ മാസങ്ങൾ പിറവിയെടുത്തു.പിറവിയെടുത്ത മാസങ്ങൾ വർഷത്തെ ഗർഭം ധരിച്ച് ശ്വാസം മുട്ടി നിന്ന നേരം ബോസ്സിനൊരു തോന്നൽ....‘എനിക്ക് തരുന്ന ശമ്പളം പോരാ...!?’അതിനായി തലസ്ഥാനത്തുള്ളവരെ ബന്ധപ്പെട്ടു.അവർ ‘ങേ...ഹെ..’ ചുട്ടക്കു സമ്മതിക്കില്ല.‘ആ ഇൻഡ്യാക്കാരന് അത്രയൊക്കെ മതിയത്രെ....!!?’പാവം ഞാൻ....!!പണിയെടുത്ത്... പണിയെടുത്ത് ആകെ വാടിത്തളർന്ന്... !!?ബോസ്സിനത് സഹിച്ചില്ല...!

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-30139584686273372912010-05-01T08:00:00.003+03:002010-05-01T08:00:03.892+03:00

‘ഫ്രീ‘ വിസയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ എഴുതാതിരിക്കാനാവാത്ത ഒരു കഥയാണ് കുഞ്ഞപ്പന്റേത്....കുഞ്ഞപ്പൻ ഞങ്ങളുടെ തൊട്ടടുത്ത ഫ്ലാറ്റിൽ വന്നിട്ട് ഒരു മാസമേ ആയുള്ളു. ബഹ്‌റീനിൽ വന്നിട്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞതേയുള്ളു. ഇതിനിടക്ക് പല ജോലികളും കിട്ടിയെങ്കിലും ഒന്നും ജീവിതം മെച്ചപ്പെടാൻ ഉതുകുന്നതായിരുന്നില്ല.അങ്ങനെയിരിക്കെ ആണ് ഒരു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ കൊള്ളാവുന്നൊരു ജോലി തരപ്പെട്ടത്.പക്ഷെ, വിസ അവരുടെ കമ്പനിയിലേക്ക്

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-69188300686008371332010-04-15T08:00:00.004+03:002010-04-16T21:32:33.196+03:00

"എല്ലാ വായനക്കാർക്കും എന്റേയും കുടും‌ബത്തിന്റേയും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ വിഷുദിനാശംസകൾ...”സ്വപ്നഭൂമിയിലേക്ക് തുടരുന്നു.... (18)അങ്ങനെ അനിയൻ ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ ലാന്റ് ചെയ്തു....!ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ വീണ്ടും ഒരു ചിലവ് കൂടി ഫ്ലാറ്റിൽ അരങ്ങേറി..!!എനിക്കു സന്തോഷമായിരുന്നു...!!ഒരിക്കലും നടക്കില്ലന്നു കരുതിയിരുന്ന കാര്യമാണ് നടന്നത്...!!അനിയനെ ബോസിന്റെ മുൻപിൽ ഹാജരാക്കി. വിവരങ്ങൾ എല്ലാം ചോദിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ ബോസിന്

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-70571329006052753502010-04-01T08:00:00.001+03:002010-04-01T08:00:06.353+03:00

ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്നു പോയി...ബോസ്സുള്ളതു കൊണ്ട് ദിവസങ്ങൾക്ക് ജീവനുണ്ടായിരുന്നു...!നല്ല ബിസിനസ്സും കിട്ടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ജോലി ഭാരം കൂടി വന്നപ്പോൾ പുതിയ ജീവനക്കാരെ ആവശ്യമായി വന്നു. വെറുതെയിരിക്കുമ്പോഴുള്ള സൌഹൃദ സംഭാഷണങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ നാടിനെക്കുറിച്ചും വീട്ടുകാരെക്കുറിച്ചും മറ്റുമുള്ള വിവരങ്ങൾ പരസ്പരം കൈമാറിയിരുന്നു.അന്നൊരു ദിവസം ഞാൻ എന്നെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അവൻ ഉറപ്പു തന്നിരുന്നതാണ്. എന്റെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-81413612244166444322010-03-15T08:00:00.001+03:002010-03-15T08:00:01.530+03:00

തുടരുന്നു... (16 )സായിപ്പും മദാമ്മയും...പിന്നീട് ഞാനും ബോസും മാത്രമായി കടയിൽ..ഒരു ദിവസം രാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ കട പൂട്ടാനുള്ള തെയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു..അന്നേരമാണ് ആ പുതിയ മദാമ്മയുടെ വരവ്. തോളു വരെ മുടി വെട്ടി നിറുത്തി, അറ്റം നല്ല സ്റ്റൈലായിട്ട് പുറത്തേക്ക് ചുരുട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ലിപ്സ്റ്റിക്കിട്ട് ചുവപ്പിച്ച ചുണ്ടുകൾ. ആഭരണങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല. നിറം ഇരു നിറമാണെങ്കിലും മുഖം

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-74296635398731387702010-02-28T08:00:00.001+03:002010-02-28T08:00:02.259+03:00

കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ വായിച്ചു നിറുത്തിയത്......ഞാൻ മേലോട്ടു നോക്കി കൈ ഉയർത്തി...“ദൈവമേ നീ തന്നെ ഒരു വഴി കാണിച്ചു താ....!!”പതനം....!!സ്വപ്നഭൂമിയിലേക്ക് തുടരുന്നു.....ഇനി മൂന്നാമതൊരാൾ നോക്കിയാലെ ഈ കണക്ക് ശരിയാകുകയുള്ളു....അപ്പോഴാണ് എന്റെ സുഹൃത്ത് ബോബിയെ ഓർമ്മ വന്നത്. മുടങ്ങാതെ വായിക്കുന്നവർക്ക്ഓർമ്മയുണ്ടാകും ബോബിയെ. അന്നു അവന്റെ പേരു ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഊണുകഴിക്കാൻ കറിയില്ലാതിരുന്നതു കൊണ്ട്, കറിക്കു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-34226943306453995592010-02-15T08:00:00.002+03:002010-02-15T08:00:05.140+03:00

നിങ്ങൾ വായിച്ചു നിറുത്തിയത്...ഞാൻ ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ രണ്ടു കയ്യും എന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത്, നിറഞ്ഞു തുളുമ്പാൻ തുടങ്ങിയ കണ്ണുകൾ അടച്ച് മൂകമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു.“ ദൈവമേ.. നീ കാത്തു...!!! നിനക്ക് നൂറ് നൂറ് സ്തുതി...!! നൂറു നൂറു സ്തുതി....!!!സത്യം, ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി...മുഖം പൊത്തി കുനിഞ്ഞിരുന്ന് വിമ്മി വിമ്മി കരഞ്ഞു.....തുടരുന്നു.....പിടിച്ചുപറി....ആ സന്തോഷം എനിക്ക് തടുത്ത് നിറുത്താനായില്ല....വലിയ സന്തോഷം

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-72761843603845643642010-02-01T08:00:00.000+03:002010-02-01T08:00:00.760+03:00

സ്വപ്നഭൂമിയിലേക്ക്..... ( 13 ) തുടരുന്നു.....അവൻ വരുന്നു....!!അങ്ങനെ കാത്ത് കാത്തിരുന്ന ആ ദിവസം വരാറായെന്ന് ഈജിപ്ഷ്യന്റെ പ്രകടനം എന്നെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി.‘മാനേജർ‘ എന്ന സ്വപ്നം പൊലിഞ്ഞു പോയെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അതിന്റെ നിരാശ അവന്റെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചിരുന്നു.സ്വന്തം പിടിപ്പുകേടു കൊണ്ടാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം അവനില്ലായിരുന്നു. അവന്റെ ഒടുക്കത്തെ ഉറക്കവും, ഭാര്യാ പ്രീണനവും ഈ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-51149688311902399682010-01-15T08:00:00.001+03:002010-01-15T08:00:01.293+03:00

പലപ്പോഴും ആ ചെറിയ അക്കങ്ങളിലൂടെ വിരലോടിച്ച് വെറുതെ നെടുവീർപ്പിടും...എന്നെങ്കിലും ഇതിന്റെ ബാക്കി എനിക്ക് കിട്ടുമൊ... ? എന്തെങ്കിലും മഹാത്ഭുതം സംഭവിക്കണം....!തുടരുന്നു.....മക്കൾ നന്നാവാൻ... വൈകുന്നേരം ഞാൻ കട പൂട്ടി വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഹാളിനകത്ത് ഒരു മീറ്റിങ്ങിനെന്നവണ്ണം എല്ലാവരും വട്ടം കൂടിയിരുന്ന് തുറന്ന ചർച്ചയിലാണ്. ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിലെ രണ്ടു പേർ, കുറച്ചു നാളായി പതിവിനു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-65261207491117180502010-01-01T08:00:00.003+03:002010-01-01T15:32:24.285+03:00

ചുവപ്പും മഞ്ഞയും പ്രകാശം വർഗ്ഗീസേട്ടന്റെ മുഖത്ത് വർണ്ണങ്ങൾ വിതറുന്നത് ഞാൻ നിറകണ്ണുകളോടെ കണ്ടു.....!!!തുടരുന്നു....വ്യഭിചാരപുംഗവൻ....വർഗ്ഗീസേട്ടൻ പെട്ടെന്നു വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേങ്ങിറങ്ങി...ഉടനെ തിരിച്ചു വന്നു പറഞ്ഞു.” എടാ അവിടെ ഒരാക്സിടന്റ് ...!?” കേട്ടതും ഞങ്ങളെല്ലാവരും പുറത്തെക്കോടി. ഹൈവേയിൽ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തു തന്നെ കാൽനടയാത്രക്കാർക്ക് റോഡ് മുറിച്ചു കടക്കാനുള്ള ഒരു സിഗ്നൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-89169163923254127702009-12-18T08:00:00.000+03:002009-12-18T08:00:06.052+03:00

സുനിൽ കേറിപ്പോയതിന്റെ പിറ്റെ ദിവസം ഞാനെന്റെ കടയിലിരിക്കുമ്പോൾ ആക്ടിംഗ് മാനേജർ ഈജിപ്ഷ്യനോടൊപ്പം സുന്ദരിയായ ഒരു മദാമ്മയും കയറി വന്നു. അതിനു മുൻപും അവളിവിടെ വന്നിട്ടുള്ളതാണ്. ഈജിപ്ഷ്യൻ പറഞ്ഞു “ഇന്നു വൈകുന്നേരം ഇവളോടൊപ്പം പോയി, അന്ന് അവളുടെ സ്ഥാപനത്തിൽ കൊണ്ടു പോയിക്കൊടുത്ത സാധനങ്ങളെല്ലാം അഴിച്ചെടുത്തു കൊണ്ടു പോരണം.. അവളിതുവരെ പണമൊന്നും

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-36101334065696327302009-12-04T08:00:00.001+03:002009-12-04T08:00:05.326+03:00

അപ്പോഴാണ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ വായിൽ നിന്നും ഉണങ്ങിവരണ്ട ആ വാക്കുകൾ ഉതിർന്നു വീണത്. “ നിങ്ങൾക്കിനി മുന്നോട്ട് യാത്ര ചെയ്യാനാവില്ല....!! നിങ്ങൾ തിരിച്ചു പോണം..!!!?”രണ്ടു പേരും ഞെട്ടിയെന്നു മാത്രമല്ല, ശ്വ്വാസം നിലച്ച്, കേട്ടതു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ കണ്ണുകൾ പുറത്തെക്കു തള്ളി....!!!?ആ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും മോചിതനായത് ഉദ്യോഗസ്തന്റെ സാന്ത്വന ശബ്ദം കേട്ടാണ്... “നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ടാ... ഇവിടെ നിങ്ങളെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-61620598162336189042009-11-20T13:33:00.001+03:002009-11-20T13:34:06.217+03:00

പിന്നെ വർഗ്ഗീസ് ചേട്ടൻ സംസാരിച്ചു. ....കരയുന്നതിനിടക്ക് നിറുത്തി നിറുത്തി പറയാൻ തുടങ്ങി. വർഗ്ഗീസേട്ടൻ അതിനനുസരിച്ച് തലയാട്ടാനും മുക്കാനും മൂളാനും തുടങ്ങി.“ങാ.. എന്നിട്ട്..?“ “ അതുശരി...“” അപ്പൊ നിനക്ക്...““ ങാ..“ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് വർഗ്ഗീസേട്ടൻ ഞങ്ങളെ കുരങ്ങു കളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ചുറ്റും കൂടി നിന്ന ഞങ്ങളുടെ ക്ഷമ കെട്ടു തുടങ്ങി.“നീ കരയാതെ.. പറയ്.. നീ പേടിക്കണ്ട..“ “ങാ .. ഏതായാലും ഇവിടെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-21466882791916084532009-11-06T00:21:00.001+03:002009-11-06T11:45:07.010+03:00

വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരം മുതൽ എല്ലാവരും വളരെ സന്തോഷത്തിലായിരിക്കും.വെള്ളിയാഴ്ച അവധി ആയതു കൊണ്ട് ആർക്കും പോകേണ്ടതില്ല. ഷിഫ്റ്റ് ജോലിക്കാർക്ക് അപ്പോഴും മുടക്കമുണ്ടാകാറില്ല. എന്നാലും പലരും ജോലി മറ്റുള്ളവരെ ഏൽ‌പ്പിച്ച് അന്നു ഹാജരായിരിക്കും. വർഗ്ഗീസ് ചേട്ടൻ അന്നു നല്ല മൂടിലാവും വരിക. പുള്ളിക്കാരന്റെ കൂടെ ഒന്നു രണ്ടു കൂട്ടുകാർ എന്തായാലും കാണും. . വർഗ്ഗീസേട്ടൻ എന്നും കുടിക്കുമെങ്കിലും ഒരു ലിമിറ്റ്

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-13271486302178556912009-10-23T00:18:00.003+03:002009-10-23T11:06:34.382+03:00

സ്വപ്നഭൂമിയിലേക്ക്... തുടരുന്നു... ( 6 ) രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഒരു ദൈവദൂതനെ പോലെ അവന്റെ വരവ്...!!?അന്നു അലമാരയിൽ നിന്നും കാണാതായതിൽ ഒരു സാധനവും പൊക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്.....?!!! അതു മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല....! മുൻപൊരിക്കൽ നേരത്തെ പോകാനായി എന്നെ ഉപദേശിച്ച ആ ഈജിപ്ഷ്യൻ....!!അവൻ അത് എന്റെ കയ്യിൽ തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. “ ഇതിന്റെ മണം എന്റെ വൈഫിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. നല്ല മണമുള്ളത് ഒരെണ്ണം താ..”

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-1434164596854674092009-10-09T12:03:00.007+03:002009-10-09T15:25:12.472+03:00

അടുക്കള ചുമരിലെ കണക്ക്........ ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് കണ്ണു തുറക്കുമ്പോൾ...... അവൻ കസേരയിൽ ചരിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്...! മേശക്കു മുകളിലൂടെ അപ്പുറത്തേക്ക് പോയെങ്കിലും ചെന്നു വീണത് നേരത്തെ ചവിട്ടി തള്ളി നീക്കിയിട്ട കസേരയിലായിരുന്നു...!! ആ വീണതു പോലെ തന്നെ കിടന്നു.....! അനങ്ങാതെ...!! എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട്....!!? ഞാൻ വേഗം ചെന്ന് ഫോണിന്റെ റസീവറെടുത്ത് അവന്റെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് ആക്രോശിച്ചു. “ വിളിക്കടാ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-8284293573322832042009-09-21T12:07:00.004+03:002009-09-25T12:12:47.430+03:00

ഉറുപ്പികേം അണയുമൊക്കെ നാട്ടിലല്ലെ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ചെറുപ്പത്തിൽ എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഓട്ടക്കാലണ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് എന്റെ പെട്ടിക്കുള്ളിൽ ഇപ്പോഴും കാണും. ഇവിടെ ഈ ‘ആട്ടണ‘ എങ്ങനെ വന്നുവെന്നായി ഞാൻ.. ?! എന്റെ സംശയം ഞാൻ ഒന്നുകൂടി ചോദിച്ചു. “എത്ര ആയെന്നാ പറഞ്ഞത്..? “ “പാഞ്ചുറുപ്പിക ആട്ടണ’ പിന്നെയും അതു തന്നെ ആവർത്തിച്ചു. ഞാൻ ദിനാറെടുത്ത് കാണിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു “എന്റടുത്ത് ദിനാറൊള്ളൂല്ലൊ..” അതു കേട്ടതും

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-78983054834866901652009-09-09T16:03:00.003+03:002009-09-10T07:12:05.279+03:00

“മൂട്ട” എന്നു കേട്ടപ്പൊൾ ബിരിയാണി പോലെ വിലകൂടിയ ഭക്ഷണമായിരിക്കുമെന്നു കരുതിയാണ് ഞാൻ ഞെട്ടിയത്. എന്റെ തിരിഞ്ഞു നോട്ടം കണ്ടിട്ടാവും കാഷിലിരിക്കുന്ന പയ്യൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചത് “പുഴുക്കലരിയുടെ ചോറല്ലെ..” “അതെ..”ഞാൻ. “ഹൊ... അതായിരുന്നൊ കാര്യം ” ഞാൻ ആശ്വാസം കൊണ്ടു. പിന്നീടാണ് അതിന്റെ വേർതിരിവുകൾ മനസ്സിലാകുന്നത്. പച്ചരിച്ചോറിന് ‘ബാരിക്..’ എന്നാണ് പറയുന്നത്. പുഴുക്കലരിക്ക് ‘മോട്ട’ എന്നും.

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-19499802439013704332009-08-20T22:30:00.003+03:002009-08-21T00:43:23.020+03:00

സ്വപ്നഭൂമിയിലേക്ക് തുടരുന്നു. വിമാനത്താവളത്തിനു പുറത്തിറങ്ങിയ ഞങ്ങൾ നേരെ ഫ്ലാറ്റിലേക്കാണ് പോയത്. ചെന്ന പാടെ ഞാൻ കുളിക്കാനായി കയറി. കുളി കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോൾ ഈജിപ്റ്റ്കാരൻ പുറത്ത് പോയിരുന്നു. ലുങ്കിയുടുത്ത് അവൻ വരുന്നതും കാത്ത് ഞാനവിടെ കുത്തിയിരുന്നു. അവൻ വന്നിട്ട് വേണം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകാൻ. കാത്ത് കാത്തിരുന്ന ഞാൻ അവിടെക്കിടന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി. പിന്നെ നേരം വെളുത്തപ്പോഴാണ് കണ്ണു തുറന്നത്. അവൻ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-89375710434181860962009-08-03T21:27:00.002+03:002009-08-03T23:45:03.754+03:00

വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് ബഹ്‌റീനിലേക്ക് വിമാനം കയറിയത്. എയർപ്പോർട്ടിൽ ആരെങ്കിലും കാത്തു നിൽക്കുമൊ..? ആരായിരിക്കും ...? എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും...? എന്തു ജോലിയായിരിക്കും കിട്ടുക...? ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. കുറച്ചു വെള്ളം കുടിക്കണമെന്നു തോന്നിയെങ്കിലും ആരോടാ ഒന്നു ചോദിക്കുക....? വിമാനത്തിൽ കയറി ഇരുന്നപ്പോൾ തന്നെ ഓരൊ മിഠായി കിട്ടിയതാ.. അതു വിമാനം പുറപ്പെടുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-16216003266290139512009-07-05T21:46:00.002+03:002009-07-06T00:28:08.596+03:00

നെൽകൃഷി ചെയ്തു ചെയ്ത് വരവും ചിലവും തമ്മിൽ പൊരുത്തപ്പെടാതെ വന്നപ്പോഴാണ് ഗ്രാമവാസികളിൽ ചിലർ ചേർന്ന് ഒരു തീരുമാനം എടുത്തത്. “ഇതിനൊരു മാറ്റം വേണം, അതിന് എന്തു ചെയ്യാം” പല ആലോചനകളും നടന്നു. ഒടുവിൽ ശശി മാഷ്ടെ നിർദ്ദേശമാണ് എല്ലാവർക്കും സ്വീകാര്യമായി തോന്നിയത് “ അതെ, നമ്മൾക്ക് ഏത്തവാഴകൃഷി നടത്തിക്കളയാം.“ “എന്റെ ഭൂമി ഞാൻ വിട്ടു തരാം. കൃഷി നടത്തി ലാഭത്തിൽ ഒരംശം എനിക്കു തന്നാ മതി.” വിശ്വനാഥൻ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-60018322181699750802009-06-07T23:13:00.001+03:002009-06-08T00:30:59.680+03:00

കുടിൽ‌പ്പടിയിലെ വാസുനായരുടെ ചായക്കട... മാതൃഭൂമി, മലയാള മനോരമ, കേരള കൌമുദി ഇത്യാദി പത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് ഇരുന്നു വായിച്ചു തീർക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരേ ഒരു സ്ഥലം. അവിടെയിരുന്നു വായിക്കുന്നതിന് പ്രത്യേകം പണമൊന്നും കൊടുക്കേണ്ടങ്കിലും ഒരു ചായയെങ്കിലും കുടിക്കേണ്ടത് ഒരു സാമാന്യ മര്യാദ. അതിനപ്പുറത്തേക്ക് പൂട്ടിന്റെയും കടലക്കറിയുടേയും മണം മൂക്കിലടിച്ചു കേറുമ്പോൾ പത്രം വായന അറിയാതെ നിന്നു പോകും.

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-83486964178438504422009-04-29T22:49:00.003+03:002009-04-30T00:26:20.117+03:00

ജോലി നിർത്തി നേരത്തെ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചത് നാളെ നാട്ടിലേക്കു പോകുന്ന എന്റെ നാട്ടുകാരൻബിജുവിനെ കാണാൻ കൂടിയായിരുന്നു. റൂമിൽ വന്ന് വസ്ത്രം മാറി മക്കൾക്കായി വാങ്ങിവച്ചിരുന്ന ഒരുപെട്ടി ചോക്ലേറ്റുമായി സഹമുറിയൻ രാധാകൃഷ്ണൻ എന്ന കൃഷ്ണൻ ചേട്ടനുമായി ഉടനെ തന്നെ പുറപ്പെട്ടു.ചേട്ടന് രാത്രി പതിനൊന്നു മണിക്കു ജോലിക്കു പോകേണ്ടതാണ്. അതിനു മുൻപു റൂമിൽ തിരിച്ചെത്തണം. രാത്രിയിലായതു കൊണ്ട് റോഡിൽ തിരക്കു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-44688104122392177512009-04-05T14:09:00.001+03:002009-04-05T22:16:26.013+03:00

ഓർമ്മ വച്ച കാലം മുതൽ ഞങ്ങൾ കുളിച്ചിരുന്നത് പെരിയാർ പുഴയിലായിരുന്നു. കുളിക്കാൻ മാത്രമല്ല ഞങ്ങൾ കുടിക്കാനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് ഇതേ വെള്ളം തന്നെയായിരുന്നു. അന്ന് പുഴയിൽ പായലുകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടു പോലുമില്ലായിരുന്നു. സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ ആദ്യം ഓടുന്നത് പുഴയിലേക്കായിരുന്നു. അവിടെക്കിടന്ന് മതിയാവോളം നീന്തിക്കുളിച്ചിട്ടെ കയറുമായിരുന്നുള്ളു. ഇല്ലങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ അഛിച്ചൻ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-57536661313035442462009-03-20T21:39:00.001+03:002009-03-20T23:31:05.797+03:00

പെരിയാർ പുഴയുടെ തീരത്തായിരുന്നു അഛന്റെ തറവാട്. അവിടെ നിന്നും ഒരു വിളിപ്പാടകലെയാണ്ഞങ്ങൾ മാറി താമസിച്ചിരുന്നത്. സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ ഉടനെ ചായ പോലും കഴിക്കാതെ തറവാട്ടിലേക്കോടും. വിശാലമായ തെങ്ങിൻ തോപ്പ്, അടക്കാമരത്തോട്ടം,മറ്റു വൃക്ഷലതാതികളെല്ലാം സമൃദ്ധമായി വളരുന്ന പ്രദേശമായിരുന്നു തറവാട് നിന്നിരുന്ന പെരിയാറിന്റെ തീരപ്രദേശം. തറവാടിനോട് ചേർന്നു തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ആത്മസുഹൃത്തായ ശ്രീധരന്റെ വീടും

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-65077709487923966252009-02-27T22:18:00.004+03:002010-04-14T13:45:40.917+03:00

തെക്കെ അടുവാശേരി എന്ന എന്റെ ഗ്രാമം.അവിടെ കുടിൽ‌പ്പടി എന്ന ഒരു കൊച്ചു സ്ഥലം. ഞങ്ങളുടെ നിത്യജീവിത്തിലെ പ്രധാന വാണിജ്യപരമായ കാര്യങ്ങളെല്ലാം വാങ്ങുകയും കൊടുക്കുകയുംചെയ്യുന്നത് ഇവിടെയാണ്. എന്നുവച്ച് അത്ര വലിയ കടകമ്പോളങ്ങളൊന്നും അവിടെയില്ല.രാഘവേട്ടന്റെയും ചാക്കപ്പച്ചേട്ടന്റെയും ഓരൊ പലചരക്കു കട,ഒരു റേഷൻകട,വാസുനായരുടെ ഒരുചായക്കട അത്രയൊക്കെയെ ഉള്ളു. പിന്നെ റോഡിനപ്പുറത്ത് കലുങ്കിനോട് ചേർന്ന്വൈകുന്നേരങ്ങളി

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-64413959063748357512009-02-05T14:30:00.002+03:002009-02-05T23:09:34.579+03:00

വെള്ളിയാഴ്ചത്തെ കാലത്തുറക്കത്തിനു ഭംഗം വരുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ആ മണിയടി കേട്ടപ്പോൾകുറച്ചു നീരസത്തോടെയാണ് ഫോണിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയത്. നമ്പർ നോക്കിയപ്പോൾ നാട്ടീന്നാണെന്ന് മനസ്സിലായെങ്കിലും പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പറായതു കൊണ്ടുപേട്ടെന്ന് നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. ആരാണാവൊ...ഒന്നു സംശയിച്ചിട്ടാണ് എടുത്തത്..... "ഹലൊ..” ഞാൻ “ ഹലൊ... ഞാൻ....സുരേഷാ...” “ങാ..സുരേഷ്...എന്താടൊ... താൻ എന്നു വന്നു...?" “ ഞനെവിടെ പോയിട്ടാ...?

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-86736248697024370112009-01-16T18:45:00.005+03:002011-06-19T15:22:59.008+03:00

പാവം പ്രവാസി ( 4 ) തുടരുന്നു....രാജേട്ടൻ..!!!?രാജേട്ടന്റെ ഈ രൂപം..!!? ഇത്രക്കു മാറ്റം വരാൻ എന്താ നടന്നത്...?രാജേട്ടന്റെ ആ രൂപം കണ്ട് അന്തം വിട്ട് നിൽക്കുമ്പോഴേക്കും,അദ്ദേഹം പതുക്കെ നടന്ന്എന്റടുത്തെത്തിയിരുന്നു.ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിനു ഒരു ബലവുമില്ലന്നു തോന്നി.“വാ അകത്തേക്കു കേറ്...” അദ്ദേഹം എന്നെയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്കു കയറി.മുറിയിലേക്കു

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-7046063761004476842009-01-01T13:01:00.003+03:002011-06-19T15:02:03.804+03:00

രണ്ടുവർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷം കഴിഞ്ഞ നവംബർ അവസാനം അനുവദിച്ചുകിട്ടിയ “പരോൾ” 36ദിവസത്തേക്കായിരുന്നു.കാലത്ത് എഴുന്നേൽക്കുന്നതു മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന ദിനചര്യ ,രാത്രി വളരെ വൈകി കിടക്കുന്നതുവരെ തുടരും,യാതൊരു മാറ്റവും ഇല്ലാതെ ,എല്ലാ ദിവസവും ഒരുപോലെ.വെള്ളിയാഴ്ചകൾ മാത്രം കുറച്ചാശ്വാസം.ഇതിനിടക്കാണ്, ഒരുപാട് കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷം വീണുകിട്ടുന്ന ഒരു അവധിക്കാലം. ഈ തുറന്ന ജയിലിലെ ജീവിതത്തിൽ അതിന് ഒരു പരോളിന്റെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-60859987350240248312008-11-19T22:23:00.005+03:002011-04-09T13:13:36.036+03:00

തുടരുന്നു...ദേവരാജീന് ഞാൻ ധൈര്യം കൊടുത്തു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അയാൾ പോയി.വെള്ളിയാഴ്ചകൾ പിന്നെയും ഒരുപാടു കടന്നുപോയി.വിഷുവും ഓണവും പെരുന്നാളും എല്ലാം ഞങ്ങൾ വെള്ളിയാഴ്ചകൾക്കായി മാറ്റിവച്ചു.അതെ..! വെള്ളിയാഴ്ചകൾ.!!..ഞങ്ങൾക്കെന്നും പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.ശനിയാഴ്ച മുതൽ അടുത്തുവരുന്ന വെള്ളിയാഴ്ചക്കായി സർവ്വം മറന്ന് ഞങ്ങൾ ജോലി ചെയ്തു.. വ്യാഴാഴ്ച വൈകീട്ട് മുതൽ ഏതെങ്കിലും മുറിയിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടും. പിന്നെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-8494179914574873722008-11-17T20:25:00.003+03:002011-12-01T00:07:05.230+03:00

വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ പതിവുള്ള നടത്തത്തിനിറങ്ങിയതായിരുന്നു. വഴിയിൽ വച്ചാണ് അയാളെ കണ്ടത്. കുശലപ്രശ്നങ്ങൾക്കൊടുവിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു‘ചിട്ടിയിൽ ചേരുന്നോ ” “അങ്ങിനെയൊന്നിനെക്കുറിച്ച് ഞാനും ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു” ഞാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ തന്റെ ചിട്ടിയെക്കുറിച്ചും,ഇതിനു മുൻപു നടത്തിയിട്ടുള്ള ചിട്ടിയെക്കുറിച്ചും,വർഷങ്ങളായി വിശ്വാസം നേടിയിട്ടുള്ള ചിട്ടിക്കാരനാണെന്നും മറ്റും വാ തോരാതെ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-25219838480834731842008-09-30T11:24:00.011+03:002010-04-14T13:50:25.391+03:00

അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു.... പതിവുപോലെ പോലെ പത്തു മണി വരെ കിടന്നുറങ്ങി...നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിയ്ക്കു പോയിരുന്ന രാജേട്ടൻ വന്നപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും എഴുന്നെറ്റത്. രാജേട്ടൻ തന്നെ ചായ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടു വന്നു. അപ്പോഴാണു വാതില്‍ തുറന്നു അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ കുഞ്ഞപ്പന്‍ കടന്നുവന്നത്.“ഇന്നത്തെ ചിലവു എന്റെ വക , എല്ലാവര്‍ക്കും ബിരിയാണി ”കുഞ്ഞപ്പൻ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.“അതെന്താ ഇന്നു പ്രത്യേകത...?”അഷറഫ്

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-68264173386300183672008-09-26T13:58:00.004+03:002010-04-12T15:03:06.997+03:00

ഒരു ദിവസം ഉച്ച കഴിഞ്ഞ നേരത്ത് ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത്‌ ബോബിയുടെ ഒരു ഫോൺകാൾ.... പരിഭ്രാന്തിയുടെ സ്വരത്തിലായിരുന്നു...! “എത്രയും പെട്ടെന്ന് നമ്മുടെ സിഗ്നലിന്റെ അടുത്തു വരണം.”അതോടെ ഫോണ്‍ കട്ടായി....!!?ഞാൻ ഉടനെ തന്നെ ഫ്ലാറ്റിൽ രാജേട്ടനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, ബോസിനോടും പറഞ്ഞ് പെട്ടെന്ന് സിഗ്നലിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. സിഗ്നലിന്റെ തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റ്. അവിടെ എത്തുമ്പോഴേക്കും രാജേട്ടനും എത്തിച്ചേർ

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-25091354500128120092008-09-24T23:58:00.005+03:002008-09-25T00:12:14.989+03:00

എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ “ഈദുല്‍ ഫിത് ര്‍ ” ‘പെരുന്നാള്‍ ആശംസകള്‍’

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-86344816971660673302008-09-19T10:35:00.005+03:002008-09-19T15:59:13.090+03:00

ഞങ്ങള്‍ ഒരു പണിക്കായിട്ടാണ് അവിടെ എത്തിയത്.അവിടെച്ചെന്നു നോക്കുംബോള്‍ അതു തുളയ്ക്കാനുള്ള ഒരു ഡ്രില്‍ബിറ്റ് വേണമായിരുന്നു.ഞങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ ആ സൈസിലുള്ളതു ഇല്ലതാനും.ഇനി മനാമയില്‍ പോയി വരാന്‍ മുതലാവുകയില്ല.ഞാന്‍ കൂടെയുള്ള ഫൈസലിനെ ഇവിടെ ഏതെങ്കിലും കടയില്‍ കിട്ടുമോയെന്നറിയാന്‍ പറഞ്ഞയച്ചു.കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞാണു ഫൈസല്‍ തിരിച്ചെത്തിയത്.`ഇവിടെ ആകെ രണ്ടു കടകളെ ഉള്ളു.ഒരു കടയില്‍ ഇല്ല.മറ്റെ കടയില്‍ ഇരട്ടി

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-13393754054485588032008-09-13T14:41:00.003+03:002010-11-14T00:05:26.518+03:00

കാലത്തെ പ്രാധമിക ജോലികൾ കഴിഞ്ഞു യോഗ ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുന്ന നേരത്താണു, അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ എന്റെ സുഹൃത്ത് ഫൈസല്‍ കടന്നു വന്നത്.“എന്തടൊ..കാലത്തെ പതിവില്ലാതെ” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.മുഖവുരയില്ലാതെ ഫൈസല്‍ പറഞ്ഞു.“ചേട്ടാ, എനിക്കൊരു സാധനം കടം തരാമൊ...?ഞാൻ ചോദിച്ചു“ എന്തു സാധനം? താന്‍ ചോദിക്കാതെ തന്നെ എടുക്കുന്നതാണല്ലൊ. ഇന്നെന്താ ഒരു പ്രത്യേകത.”“ഇത് അതുപോലെയല്ല. എനിക്കു ചേട്ടന്റെ ഷേവര്‍ ഒരെണ്ണം തരുമൊ?”

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3154268605016935996.post-4271188995425997012008-09-13T14:41:00.001+03:002008-09-13T15:22:31.005+03:00

ചിന്നുവിന്റെ നാട്ടിലെ എല്ലാ മാന്യമഹാ ജനങ്ങള്‍ക്കും ചിന്നുവിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും “ഓണാശംസകള്‍ “.

വീ കെhttp://www.blogger.com/profile/06079962048234056029noreply@blogger.com4