Friday, 15 January 2010

സ്വപ്നഭുമിയിലേക്ക്..... ( 12 )


കഥ തുടരുന്നു....


പലപ്പോഴും ആ ചെറിയ അക്കങ്ങളിലൂടെ വിരലോടിച്ച് വെറുതെ നെടുവീർപ്പിടും...
എന്നെങ്കിലും ഇതിന്റെ ബാക്കി എനിക്ക് കിട്ടുമൊ... ?
എന്തെങ്കിലും മഹാത്ഭുതം സംഭവിക്കണം....!

തുടർന്നു വായിക്കുക.....

മക്കൾ നന്നാവാൻ...

വൈകുന്നേരം ഞാൻ കട പൂട്ടി വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഹാളിനകത്ത് ഒരു മീറ്റിങ്ങിനെന്നവണ്ണം എല്ലാവരും വട്ടം കൂടിയിരുന്ന് തുറന്ന ചർച്ചയിലാണ്. ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിലെ രണ്ടു പേർക്ക്, കുറച്ചു നാളായി പതിവിനു വിവരീതമായ ചില പെരുമാറ്റങ്ങൾ കാണാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്.

പലരിൽ നിന്നും കാശു കടം വാങ്ങുകയാണ് ഒരു സ്വഭാവം. മറ്റൊന്ന് രാത്രി പാതിര കഴിയാതെ മുറിയിലെത്തില്ല. രണ്ടു പേരും ഒരിടത്തു തന്നെയാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ
കുളിച്ച് ഡ്രസ്സെല്ലാം മാറി സെന്റൊക്കെ പൂശിയിട്ടാണ് പുറത്തു പോക്ക്.

കുറച്ച് നാള് കഴിഞ്ഞ് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ഫോൺ വരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് സംഗതി
മറ്റുള്ളവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. അതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ചർച്ച. ആ രണ്ടു പേർ
മാത്രം ഇല്ല. കണ്ണനും തമ്പിയും.

രണ്ടു പേരും രണ്ടു നാട്ടുകാരാണെങ്കിലും ഇവിടെ ഇരട്ടപെറ്റ സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെ....!
പാചക കലയിൽ കണ്ണൻ ബഹു കേമൻ..!
ഓണത്തിനും വിഷുവിനും മറ്റും സദ്യയുടെ ചുറ്റു വട്ടങ്ങൾ എല്ലാം കണ്ണന്റെ വക.
ഞങ്ങൾ സാധനങ്ങളെല്ലാം അരിഞ്ഞ് ഒരുക്കി കൊടുത്താൽ മതി. രണ്ടു പേരും ഫ്രീ വിസയിൽ (അങ്ങനെയൊരു വിസയില്ല. അതൊരു ഓമനപ്പേരാണ്) വന്നവർ.

വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇതു വരെ വിസയൊന്നും പുതുക്കാതെ, സ്പോൺസർ
ആരെന്നു പോലും അറിയാതെ ജീവിക്കുന്നവർ. രണ്ടു പേരും കല്യാണവും കഴിച്ചിട്ടില്ല.
വീട്ടുകാർ ‘ഒന്നു വന്നിട്ടു പോടാ മക്കളെ’, കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടു പോടാ മക്കളെ ‘യെന്നു
വിലപിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടു കാലമേറെയായി. അവരാണ് ഈയിടെയായി വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ മുങ്ങുന്നത്...?

ചർച്ച പുരോഗമിച്ചപ്പോഴാണ് ഓരോരുത്തരുടേയും കയ്യിൽ നിന്നും കടം വാങ്ങിയ കാര്യം വെളിപ്പെടുന്നത്. രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് ആരുടേയൊ ജന്മദിന പരിപാടിക്കായി ഒരാൾ ഒരു മോതിരവും മറ്റെയാൾ കൊള്ളാവുന്നൊരു വളയും വാങ്ങിച്ച കാര്യവും പുറത്തു വന്നു. അപ്പോൾ സംഗതി എന്തൊ പന്തികേടിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായി.

ഇനി ഇവരുടെ കാശെല്ലാം എവിടെയാണ് പോകുന്നതെന്നറിയണം. അവരോട് നേരിട്ടു ചോദിച്ചാൽ
പറയില്ല. എന്തായാലും ആരും കടം കൊടുത്തു പോകരുതെന്നു വിലക്കി. ഇനി ആ പെണ്ണു വിളിച്ചാൽ അവളോടു തന്നെ ചോദിക്കാം അവള് സത്യം പറയാൻ പോകുന്നില്ല. എന്നാലും അവളുടെ മറുപടി അറിയാല്ലൊ.

പിന്നെ ഒന്നു രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് അവൾ വിളിച്ചില്ല. ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം ഞങ്ങളെല്ലാം ഹാളിലിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിളി വന്നു. എടുത്തത് രാജേട്ടനാണ്.
“ഹലൊ..”
“തമ്പിയണ്ണനുണ്ടൊ...?”  ശബ്ദം വളരെ താഴ്ത്തി ഒരു കൊഞ്ചലോടെ അവൾ.
രാജേട്ടൻ മറ്റവളാണെന്ന് മുന്നറിയിപ്പു തന്നു. ഞങ്ങളെല്ലാം അടുത്തു കൂടി. തമ്പിയും കണ്ണനും
ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയിരുന്നില്ല. രജേട്ടൻ പറഞ്ഞു, സൌ‌മ്യമായ ശബ്ദത്തിൽ തന്നെ.
“ തമ്പി ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയിട്ടില്ലല്ലൊ... നിങ്ങളാരാ...”
അതിനു മറുപടി പറയാതെ അവൾ
“ കണ്ണേട്ടനെ ഒന്നു തര്വൊ....”
“അയാളും എത്തിയിട്ടില്ല... നിങ്ങളാരാന്നു പറയൂ....”
“ഞാൻ പിന്നെ വിളിച്ചോളാം..” എന്നു പറഞ്ഞവൾ ഫോൺ വച്ചു കളഞ്ഞു.
“ഇവൾ ഏതൊ തരികിടയാ.. കെട്ടൊ.. തമ്പിയണ്ണനും കണ്ണേട്ടനും..!! എന്തൊരു ചേർച്ച...”

ഫോൺ വച്ചതിനു ശേഷം രാജേട്ടൻ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.

രാജേട്ടൻ അവരോടൊപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരുത്തനെ വിളിച്ച് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. ആദ്യമൊന്നും അയാൾ പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ കുറെ നിർബ്ബന്ധിച്ചപ്പോഴാണ് സത്യം പറഞ്ഞത്.

അവൾ ഒരു ഹോട്ടലിലെ നർത്തകിയാണ്. കുറേ നാളായി ഇവരുടെ കാശു തിന്നാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. ഹോട്ടലിൽ മാത്രമല്ല, അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിലും ഇവർ പോകുന്നുണ്ട്. ഇന്നവളുടെ ജന്മദിനമാണത്രെ.

“ അതു ശരി... അവൾക്ക് കൊടുക്കാനാണ് വളയും മോതിരവും കടം വാങ്ങിയ കാശു കൊടുത്ത് വാങ്ങി വച്ചിരിക്കുന്നത്.”
വിവരം അറിഞ്ഞ് എല്ലാവരും വളരെ ഖിന്നരായി.

‘ഇവരെ ഇതിൽ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ എന്തു ചെയ്യാനാകും....?’

തീർച്ചയായും ഇതവരുടെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യമാണ്. ഇവിടെ വന്ന് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സൌഹൃദത്തിനപ്പുറം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല. എങ്കിലും നമ്മുടെ കൂടെ ജീവിക്കുന്ന രണ്ടു പേർ വഴി തെറ്റി പോകുന്നത് എങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കാനാകും.....?
നമ്മൾക്ക് കഴിയുന്നത് ചെയ്യണ്ടെ...?
നമ്മൾക്കൊന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കിയാലൊ...?
എന്തായാലും നമ്മളോടൊപ്പം താമസിച്ചു കൊണ്ട് ഇവർ വഴി തെറ്റണ്ട....‘

അങ്ങനെയൊരു തീരുമാനമെടുത്ത് ഞങ്ങൾ യോഗം പിരിഞ്ഞു. പിന്നെയും അവളുടെ ഫോൺ വന്നു. രാജേട്ടൻ തന്നെയാണെടുത്തത്... തമ്പിയും കണ്ണനും അപ്പോഴും വന്നിരുന്നില്ല. രാജേട്ടൻ ഇത്തിരി മൂർച്ച കൂട്ടി തന്നെ പറഞ്ഞു.
“ ഒന്നുകിൽ നീ ആരാണെന്നു പറ.. അവർ വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ വിളിച്ചിരുന്ന കാര്യം പറയാം.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇനി മേലാൽ ഇങ്ങോട്ടു വിളിക്കരുത്... ഇത് ഞങ്ങൾ ബാച്ചിലേഴ്സ് മാത്രം താമസിക്കുന്ന ഫ്ലാറ്റാ...”

അതു കേട്ടതും അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ ഫോൺ ശക്തിയായി വലിച്ചെറിയുകയോ മറ്റൊ ചെയ്തിരിക്കണം. അതു പോലുള്ള ശബ്ദമാണ് കേട്ടതെന്ന് രാജേട്ടനു തോന്നി.

കുറേ കഴിഞ്ഞാണ് തമ്പിയും കണ്ണനും വന്നത്. രണ്ടു പേരും പെട്ടെന്ന് കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് സെന്റൊക്കെ പൂശി പുറത്തിറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഒന്നുമറിയാത്തതു പോലെ ഞാൻ ചോദിച്ചു
“ നിങ്ങളെവിടേക്കാ ഈ നേരത്ത്...? “
“ ഇന്നൊരു ബർത്ഡേ പാർട്ടിയുണ്ട്.... “
അവർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു
“ ഇപ്പൊത്തന്നെ ഒൻപതര കഴിഞ്ഞു. ഇതിനകം അത് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ലെ....”
“ഹേയ്.. ഞങ്ങൾ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞിട്ടേ വരൂള്ളൂന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. “
“നിങ്ങളെ രണ്ടു പേരേയും വൈകുന്നേരം മുതൽ ഒരു പെണ്ണു വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ‍രാന്നവൾ
പറഞ്ഞില്ല....”
“പെണ്ണോ...!!? ”
അതു കേട്ടതും അവർ മുഖത്തോടു മുഖം ഒന്നു നോക്കി. ഞങ്ങളൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലെ രാമ നാരായണയെന്ന മട്ടിൽ...!!
“ ഹേയ് ചേട്ടനു തോന്നിയതായിരിക്കും....” എന്നു പറഞ്ഞവർ വേഗം പുറത്തു കടന്നു....

പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോൾ മുതൽ അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ നേരിയ ഒരു വ്യത്യാസം കണ്ടു തുടങ്ങി. ഞങ്ങളോടൊക്കെ വല്ലാത്തൊരു ദ്വേഷ്യ ഭാവം. രാജേട്ടൻ ഫോണിൽ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഇരട്ടിയായി അവൾ അവരോട് കൊളുത്തിക്കാണും.

രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം അവരത് കൊണ്ടു നടന്നു. ഞങ്ങളത് ഗൌനിക്കാൻ പോയില്ല.
ഒരു ദിവസം രാജേട്ടൻ തുറന്നു തന്നെ പറഞ്ഞു.
“ നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളോടുള്ള ഈ ദ്വേഷ്യഭാവത്തിന്റെ കാരണം ഞങ്ങൾക്കറിയാം. ആ പെണ്ണ് ഏതാണെന്നും അറിയാം. അതിലൊന്നും ഞങ്ങൾ ഇടപെടുന്നില്ല. തമ്പിയാണ് അവളുമായിട്ട് ആദ്യം
അടുത്തത്. അതു കഴിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു പിരികേറ്റി കണ്ണനെക്കൂടി കൂട്ടി. ഇനിയും ആളുകൾ ഇവിടെയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഇതു ഇങ്ങനെ തുടർന്നു കൊണ്ടുപോകാൻ പറ്റില്ല. നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം പോലെ ജീവിക്കാം. പക്ഷെ, ഇവിടെ താമസിച്ചു കൊണ്ട് പറ്റില്ല. അതു കൊണ്ട് അടുത്തമാസം മുതൽ വേറെ ഫ്ലാറ്റു നോക്കിക്കൊ...”

രണ്ടു പേരും പരസ്പ്പരം നോക്കിയതല്ലാതെ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഞങ്ങളെല്ലാം കൃത്യമായി വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവർക്ക് ബോദ്ധ്യമായി. എന്നിട്ടും അവളെ വിടാൻ അവർ തെയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവർ മാറി താമസിക്കാൻ മുറി അന്വേഷിച്ചു നടക്കുന്നതായി പിന്നീട്  ഞങ്ങൾക്ക് വിവരം കിട്ടി.

ആ മാസത്തെ അവസാനത്തെ വെള്ളിയാഴ്ച ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ രണ്ടു പേരും കൂടി അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് ബെല്ലടിച്ചു. രണ്ടു മൂന്ന് ബെല്ലടിക്ക് ശേഷമാണവൾ വാതിൽ തുറന്നത്. തല മാത്രം പുറത്തേക്കിട്ട് നോക്കിയ അവൾ ഇവരെ കണ്ട് ഒന്നു ഞെട്ടിയോ...?

പെട്ടെന്നവൾ വാതിലടച്ചു. തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തന്നെ വീണ്ടും വാതിൽ തുറന്നവൾ പുറത്തിറങ്ങി. രണ്ടാഴ്ചക്ക് മുൻപ് ജന്മദിനത്തിന് അവൾ അണിഞ്ഞിരുന്ന അതേ ഡ്രെസ്സിൽ തന്നെയായിരുന്നു ഇന്നും....!! മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂ ചൂടിയിരിക്കുന്നു....!!

വാതിൽ അടയുന്നതിനു മുൻപ് പാളി നോക്കിയ തമ്പി കണ്ടു, അകത്തൊരു വിരുന്നുകാരൻ...!!
ഇറങ്ങി വന്ന ഉടൻ അവൾ വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ തട്ടിക്കയറി.
“ നിങ്ങളോടാരാ ഇപ്പൊ ഇങ്ങൊട്ടു വരാൻ പറഞ്ഞെ...? എന്നോട് മുൻക്കൂട്ടി പറയാതെ വരരുതെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെ...?”

അസമയത്തുള്ള ഇവരുടെ വരവിലുള്ള പ്രതിഷേധം അവൾ മറച്ചു വച്ചില്ല. തമ്പി പെട്ടെന്നു തോന്നിയ ദ്വേഷ്യമെല്ലാം കടിച്ചമർത്തി പറഞ്ഞു.
“ അതുകൊണ്ട്, മാസത്തിൽ നാലും അഞ്ചും ജന്മദിനങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്നവളാണ് നീയെന്ന്
മനസ്സിലായില്ലെ..“
“ അതൊക്കെ എന്റെ ഇഷ്ടം...” അവളും ചൂടായി..
“ വാടാ...” തമ്പിയെ പിടിച്ച് വലിച്ച് കണ്ണൻ പുറത്തേക്കു നടന്നു..

ഇതിനകം ഈടാക്കാവുന്നതിലധികം അവൾ പിടുങ്ങിക്കാണും. ഇനിയിപ്പോൾ ഇവർ പോയാലും
കുഴപ്പമില്ലന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചിരിക്കും.....!!!
അടുത്ത ഇര അകത്തിരുപ്പുണ്ടല്ലൊ.....!?

*********************************************************************************************
*********************************************************************************************
പിന്നാമ്പുറം.....

കയ്യിലെ കാശെല്ലാം തീർന്ന് അതിലേറെ കടവുമായപ്പോഴാണ് രണ്ടു പേർക്കും നാട്ടിൽ പോകണമെന്നു തോന്നിയത്. അതിനായി അടുത്ത പൊതുമാപ്പു വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. അപ്പോഴേക്കും ആറേഴു വർഷങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും വെറുതെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു..

വീട്ടിൽ നല്ല ചുറ്റുപാടുകൾ ഉള്ളവരായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് നാട്ടിലേക്കൊന്നും അയക്കേണ്ടതില്ലായിരുന്നു. പണിയെടുത്ത് കിട്ടിയതെല്ലാം ഇവിടെത്തന്നെ ദീപാളി കുളിച്ചു.
കടം വാങ്ങിയതൊന്നും തിരിച്ചു കൊടുക്കാനുമായില്ല.....
ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം ആയിരങ്ങൾ തരുവാനുണ്ട്.....
അതെല്ലാം ഞങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു....
പിന്നെയും കൂട്ടുകാരിൽ നിന്നും പിരിവെടുക്കേണ്ടി വന്നു നാട്ടിലെത്താൻ..!!!.

വർഗ്ഗീസേട്ടൻ പറഞ്ഞതു പോലെ
“വീട്ടിലെ ശല്യം നാട്ടിലേക്കു കൂടി വ്യാപിക്കുമ്പോഴാണു, വീട്ടുകാർ നന്നാവാനായി കേറ്റി വിടുന്നത്...” അതും ശരിയായിരിക്കും.

“ ഇതതൊന്നുമല്ല... സ്ത്രീധന മാർക്കറ്റിൽ വീട്ടുകാർക്ക് വില പേശാനൊരു കാരണം..
മോൻ ഗൽഫിലാണെന്നു പറയാല്ലൊ...”
അന്ന് ഗൾഫുകാർക്ക് ഇത്തിരി വിലയുണ്ടായിരുന്ന കാലമായിരുന്നു. അങ്ങനേയും വരാം.

ഇങ്ങനേയും ചില ജീവിതങ്ങൾ ഈ സ്വപ്നഭൂമിയിൽ വന്ന്, സ്വന്തം പിടിപ്പു കേടു കൊണ്ട് മാത്രം
ഗതി കിട്ടാതലയുന്നുണ്ടിപ്പോഴും...

ബാക്കി അടുത്തതിൽ....

36 comments:

ശ്രീ said...

കഷ്ടം തന്നെ. വഴി തെറ്റിപ്പോകാന്‍ എന്തെളുപ്പം അല്ലേ?

Bijli said...

ഇതുപോലെയുള്ള കണ്ണന്മാരും..തമ്പിമാരും..
നമുക്കിടയില്‍..ആരുമറിയാതെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടാവാം അല്ലെ..?
നല്ലൊരു പോസ്റ്റ്‌..വി.കെ..ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..
ശരിക്കുമൊരു ഗുണപാഠം ആണിത്...തുടരുക..

krishnakumar513 said...

എന്തെല്ലാംഅനുഭവങ്ങള്‍...
നന്നായിട്ടുണ്ട് ...തുടരുക

krishnakumar513 said...

ഓ:ടോ-എനിക്കിതിന്റെ അപ് ഡേറ്റ് കിട്ടിയില്ല.അഗ്രി യില്‍ നോക്കിയപ്പൊഴാണു പോസ്റ്റ് കണ്ടതു.ചെക്ക് ചെയ്യുമല്ലൊ?

Captain Haddock said...

താങ്ക്സ്...

ഒഫ്:
സസ്പൻസ് ഇല്ലതെ എഴുതിയപ്പം കൈ വിറചൊ ?

കുമാരന്‍ | kumaran said...

ഇങ്ങനേയും ചില ജീവിതങ്ങൾ ഈ സ്വപ്നഭൂമിയിൽ വന്ന്, സ്വന്തം പിടിപ്പു കേടു കൊണ്ട് മാത്രം
ഗതി കിട്ടാതലയുന്നുണ്ടിപ്പോഴും...

അതെ..
ഈ പോസ്റ്റ് കഥയുമായി വലിയ ബന്ധമില്ല അല്ലേ...? എങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല. ഒരു അവസ്ഥ പറയുമ്പോ ഒക്കെ ആവാമല്ലോ. നന്നായി.

വീ കെ said...

ശ്രീ,
ഇവിടെ ആരും ആരേയും നിയന്ത്രിക്കാനില്ല. നമ്മൾ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിടിവിട്ടു പോകും,ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാൻ കഴിയാത്തവണ്ണം.

വളരെ നന്ദി...
----------------------------------
Bijili,
നമ്മുടെ ആരുമല്ലെങ്കിൽ കൂടിയും, നമ്മോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നവരാകുമ്പം തീർച്ചയായും ഒരു വേദന മനസ്സിന്റെ കോണിൽ ഒരു വിങ്ങലായി കിടക്കും..
അതു കൊണ്ടാണ് ആ രണ്ടു പേരെ മാത്രം എടുത്തു കാണിച്ചത്..
ഇങ്ങനെ എത്രയോ പേർ...!!
ചീട്ടുകളി ,വെള്ളമടി... അതു മാത്രം ജ്വരമായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നവർ...!!
---------------------------------
krishnakumar513,
വന്നതിന് വളരെ നന്ദി സുഹൃത്തെ...
---------------------------------
Captain Haddock,
ക്യാപ്റ്റൻ‌ജി എന്തു പറയുമെന്നറിയാനുള്ള ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു അത്...

വന്നതിനു വളരെ നന്ദി ...
----------------------------------
കുമാരൻ|kumaran,
‘സ്വപ്നഭൂമിയിലെ’ കഥ പറയുമ്പോൾ, ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നവർ എല്ലാവരും ഈ കഥയിലെ കണ്ണികളല്ലെ..
ഇവിടെ എനിക്കു മാത്രമായി ഒരു കഥയില്ല കുമാരേട്ടാ...

വന്നതിനും അഭിപ്രായത്തിനും വളരെ നന്ദി...
----------------------------------

Typist | എഴുത്തുകാരി said...

ഏതൊക്കെ തരത്തിലുള്ള ജീവിതങ്ങള്‍. കുറേ പ്രശ്നങ്ങള്‍ സ്വയം വരുത്തിവക്കുന്നതും!‍

mini//മിനി said...

ഈ സ്വപ്നഭൂമിയിൽ എന്തെല്ലാം വിശേഷങ്ങളാണ്, വായിക്കാൻ രസമുണ്ട്.

സിനുമുസ്തു said...

നല്ല പോസ്റ്റ്‌
ശെരിക്കും നല്ലൊരു മെസ്സേജ് ആണിത്.

ramanika said...

നന്നാവാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത ജന്മങ്ങള്‍ .....!

പാവപ്പെട്ടവന്‍ said...

തിരിച്ചറിവിന്‍റെ വഴികള്‍ അടഞ്ഞവര്‍ ഒരു കിളിസ്വരത്തില്‍ വഞ്ചിക്കപെടുമ്പോള്‍ ജീവിതം ഇരുട്ടാക്കപ്പെടുന്നു

അഭി said...

എന്തൊക്കെ തരത്തില്‍ ഉള്ള് അളൂകള്‍ അല്ലെ?...

പോസ്റ്റ് നന്നായിരിക്കുന്നു ...

ഗീത said...

ഇങ്ങനെ വഴിതെറ്റിനടക്കുന്നവരെ അവരെങ്ങനേയും പോട്ടെ എന്നു വിചാരിക്കാതെ ഉപദേശിച്ചു നേര്‍വഴിക്കു നടത്താന്‍ തുനിഞ്ഞത് നല്ല കാര്യം. പക്ഷെ ഉപദേശമാണല്ലോ ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്തത്. ഉപദേശിക്കാന്‍ വരുന്ന ആളെ കാണുന്നതുപോലും ചതുര്‍ത്ഥിയാണ് ചിലര്‍ക്ക്.
കാലങ്ങള്‍ കടന്നു പോയപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് സ്വന്തം തെറ്റുകള്‍ മനസ്സിലായിക്കാണുമായിരിക്കും അല്ലേ?
(11ആം ഭാഗവും കൂടി ഇന്നാണ് വായിച്ചത്)

Malathi and Mohandas said...

പെണ്ണ് ഒരുമ്പെട്ടാല്‍ എവിടെയും പ്രശ്നം തന്നെ. നല്ല സുഹൃത്തുക്കള്‍ എപ്പോഴും ഇഷ്ടം മാത്രം പറയുന്നവരല്ല, പലപോഴും ഇത് ആള്‍ക്കാര്‍ മനസിലാക്കാന്‍വൈകുന്നു. ‍

Biju George said...

നന്നായിട്ടുണ്ട്

നട്ടപിരാന്തന്‍ said...

ജീവിതത്തില്‍ ഒരു ഡ്രസ് റിഹേഴ്സല്‍ ഇല്ലെന്ന് പലരും മറക്കുന്നു.

നട്ടപ്പിരാന്തന്‍ said...

സമയമുള്ളതിനനുസരിച്ച് എഴുതൂ ചേട്ടാ

jyo said...

നന്നായി എഴുതുന്നു-ഒരു കഥ വായിച്ച പ്രതീതി.

Padmadevi said...

Great post.

pattepadamramji said...

എത്രയോ ജീവിതങ്ങള്‍ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു ഈ ഭൂമിയില്‍, പിടിപ്പുകേട് തന്നെ കാരണം.
നന്നായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
എനിക്കിഷ്ടായി വീ.കെ.

ബിലാത്തിപട്ടണം / Bilatthipattanam said...

കൊള്ളാമികഥക്കുള്ളിലെ കഥ..
ബലഹീനതകളാൽ ചൂഷണങ്ങളുടെ തിരിക്കുഴിയിലേക്ക് ഊളിയിട്ടുപോകുന്ന ജീവിതങ്ങൾ അല്ലേ?

വീ കെ said...

എഴുത്തുകാരി,
മിനി,
സിനുമുസ്തു,
രമണിക,
പാവപ്പെട്ടവൻ,
അഭി,
ഗീത,
മാലതിയും മോഹൻ‌ദാസും,
ബിജു ജോർജ്ജ്,
നട്ടാപ്പി,
ജ്യോ,
പദ്‌മാദേവി,
പട്ടേപ്പാടം രഞ്ജി,
ബിലാത്തിപട്ടണം,
നിങ്ങളെല്ലാം ഇവിടെ വന്ന് വായിച്ച് അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്, എനിക്ക് തരുന്ന ഈ പ്രോത്സാ‍ഹനത്തിന് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി...

ശാന്തകാവുമ്പായി said...

എന്നെ തല്ലണ്ട ഞാൻ നന്നാവില്ല എന്നു പറ്യുന്നവർ എവിടെയുമുണ്ടല്ലോ

കുഞ്ഞൻ said...

വീകെ മാഷെ..

ഈ സ്വപ്നഭൂമിയിൽ ഇതുപോലെ എത്രയെത്ര ജീവിതങ്ങൾ ഇതുപോലെ പെണ്ണിലും മദ്യത്തിലും മയങ്ങി ഇല്ലാതാകുന്നു.. എന്നാലും നാട്ടിലേക്കാൾ ചൂഷകനും ചൂഷിതനും കുറവാണ് ഈ സ്വപ്നഭൂവിൽ..

തുടരട്ടെ ഈ കഥകൾ അനുഭവ കഥകൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു പാഠമാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി...

OAB/ഒഎബി said...

നാട്ടില്‍ കഞ്ഞി കുടിച്ച് കഴിയാനുള്ള ചുറ്റുപാടില്‍ നിന്നും വരുന്നവരില്‍ കണ്ട് വരുന്ന രണ്ടില്‍ ഒരു തരമാണിത്.
മറ്റൊന്ന്, വേഗത്തില്‍ അയാളൊരു വന്‍ ബിസിനസ്സ് കാരനായും കണ്ട് വരുന്നു.

രണ്ടിന്റെയും വിജയം ഒന്നാണ്.
കാശുള്ള വീട്ടില്‍ നിന്നും വരുന്നോര്‍ക്ക് കടം കൊടുക്കാന്‍ ആളുണ്ട്.

വായിക്കുന്നവര്‍ ചിന്തിക്കട്ടെ
നല്ലൊരു പോസ്റ്റിന് നന്ദിയോടെ.

കൊട്ടോട്ടിക്കാരന്‍... said...

നല്ലൊരു ഗുണപാഠം

lekshmi said...

കൊള്ളാം...നല്ലകഥ..
സ്വയം സൂക്ഷിച്ചാല്‍ പിന്നീട്
വിഷമിക്കേണ്ടി വരില്ല..
ഇതെല്ലാരും ഓര്‍ക്കുനത്
നല്ലതാണ്

ഹംസ said...

ഇങ്ങനെ എത്രയെത്ര കണ്ണനും തമ്പിമാരും,,

നല്ല ഒരു എഴുത്ത് തന്നെ

ആശംസകള്‍

VEERU said...

ഇങ്ങനെയൊരുപാട് കണ്ണനെയും തമ്പിയെയും എനിക്കറിയാം..!!എന്താ ചെയ്യ അല്ലേ!!

വീ കെ said...

ശാന്തകാവുമ്പായി,
വന്നതിന് വളരെ നന്ദി ചേച്ചി..

കുഞ്ഞൻ,
അഭിപ്രായത്തിന് വളരെ നന്ദി...

ഒഎബി,
അഭിപ്രായത്തിന് വളരെ നന്ദി...

കൊട്ടോട്ടിക്കാരൻ,
വന്നതിനും അഭിപ്രായത്തിനും വളരെ നന്ദി..

ലക്ഷ്മി,
അഭിപ്രായത്തിന് വളരെ നന്ദി...

ഹംസ,
ആദ്യമായിട്ടുള്ള ഈ വരവിനും അഭിപ്രായത്തിനും വളരെ നന്ദി...

വീരു,
അഭിപ്രായത്തിന് വളരെ നന്ദി...

maithreyi said...

very good narration.congrats. kollam maashe....

Areekkodan | അരീക്കോടന്‍ said...

കണ്ണനും തമ്പിയും...വഴി തെറ്റുന്ന യുവത്വത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങള്‍

khader patteppadam said...

അനുഭവങ്ങള്‍..പാളിച്ചകള്‍!

അരുണ്‍ കായംകുളം said...

ഇങ്ങനെ കുറേ അവളുമാരുണ്ട്, വലയില്‍ വീഴാന്‍ കുറേ മണ്ടന്‍മാരും

വീ കെ said...

മൈത്രേയി,
അരീക്കോടൻ മാഷ്,
ഖാദർ പട്ടേപ്പാടം,
അരുൺ ജീ,
ഇവിടെ വരാൻ സന്മനസ്സു കാണിച്ചതിനും ഒരു വാക്കെഴുതാൻ തോന്നിയതിനും വളരെ നന്ദി,,

അതുപോലെ ഇവിടെ വന്നിട്ടും ഒന്നും എഴുതാൻ കഴിയാതെ പോയവർക്കും എന്റെ സ്നേഹവും നന്ദിയും അറിയിക്കട്ടെ....